با

 

 

 

 با شما هستم که از دانشگاه,سنگر علم ودانش ,به دانشگاه خود سازی وبصیرت

 

 

 

مردان بی ادعا سفر کرده اید ,تا خوشه ای از خرمن تزکیه نفس گمنامان سرافراز

 

 

 

جمع کنید وحافظ ارزش هایی باشید که یاران سفر کرده مان آفریدند وبدست

 

ما سپردند .

 

 

امروز که وارد کوی دوست شدید ودر حسرت گردوغبار بیابان ها ی عشق می

 

 

 

سوزید به شما مگویم آیا کسی که کربلای شلمچه را باور نکند می تواند کربلای

 

 

 

حسین(ع) را باور کند؟

 

 

 

باید شهیدان " اعتمادی" و " سپاسی " و " اسلام نسب " را بشناسی تا " عمار " و

 

 

 

" ابوذر" و" سلمان" را باور کنی.

 

 

 

تا به راز دل علی (ع) در نخلستان های کوفه پی نبری نمی توانی به معنای « این

 

 

 

عمار » علی زمان پی ببری.

 

 

 

می گویند وقتی علی (ع) را برای بیعت به مسجد می بردند از صمیم دل آهی

 

 

 

کشید و گفت : ای کاش حمزه سیدالشهداء (ع) زنده بود.

 

 

 

حقیقتاً اگر چاه معروف و هم راز علی (ع) به سخن آید، اعلام خواهد کرد که

 

 

 

گلایه علی (ع) از هم رزمان ودوستانش در بدر و احد و حنین بود ; نه دشمنان ،

 

 

 

چرا ؟!!....

اگر شما یکی از سربازان امام علی (ع) بودید چه جوابی می دادید؟

اگر شما یک شهید بودید چه جوابی می دادید ؟

اگر خودتان بخواهید پاسخ دهید چه می گویید ؟


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : شنبه ٢۱ اسفند ۱۳۸٩ | ۱۱:۱٥ ‎ق.ظ | نویسنده : انسان | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.